سخن روز

پيوندهای روزانه

هر که دم زد از محبت آشنائی بیش نیست

این زمان مهر و محبت، ماجرائی بیش نیست

با خیالِ دوست روز و شب به سر بردن خوش است

ورنه این دنیای فانی، غم‌سرائی بیش نیست

انعکاسِ صوت باشد در فضای این جهان

هر چه در گوش تو می‌پیچد صدائی بیش نیست

بر سرِ خوانِ جهان میر و گدا، پیر و جوان

هر که را بینی گدای بینوائی بیش نیست

نغمه و آواز و ساز و چنگ و رود و تار و نی

گر شود تکمیل در عالم، نوائی بیش نیست

صابرا شعرِ روانت در خور هر فهم نیست

هر چه می‌ماند ز گفتارت، ندائی بیش نیست


برچسب‌ها: کاروان شعر, غزل شماره ۱۳۰
[ یکشنبه ۱۴۰۱/۱۰/۱۱ ] [ 18:21 ] [ آذر ]

نوش و نیشِ عالم فانی، خیالی بیش نیست

عمر ما بگذشت و سودِ آن زوالی بیش نیست

عاشقی دیوانه‌ام زنجیر بر پایم نهید

عقل بر پای دلِ عاقل، عِقالی بیش نیست

پرده رویای نیک و بد بود نامش حیات

حاصلِ دورانِ ما خواب و خیالی بیش نیست

فقه و تجوید و کلام و حرف و نحو و نظم و نثر

نزد عاشق، شور و بحث و قیل و قالی بیش نیست

جهد کن کز عشقِ جانان شعله سوزان شوی

هوده مهر و محبت سوز و حالی بیش نیست

بخت و اقبال و مقام و عزت و عنوان و جاه

در بر صاحبدلان نقشی و فالی بیش نیست

آدمیّت در لباس و جبّه و صورت نبود

کسوت ما جبّه و دستار و شالی بیش نیست

باید از نام و نشان و هستی و ثروت گذشت

ورنه این میل و هوس رنج و ملالی بیش نیست

صابر کرمانی از اسرارِ عرفان واقف است

کاین جهان و عمر و عیش آن، وبالی بیش نیست


برچسب‌ها: کاروان شعر, غزل شماره ۱۲۹
[ یکشنبه ۱۴۰۱/۱۰/۱۱ ] [ 18:14 ] [ آذر ]

هیچکس واقف به سرِّ سرنوشتِ خویش نیست
هیچ دانا واقف‌الاسرار و دوراندیش نیست
هر که سیرآبست کی دارد خبر از تشنگان
مرد مُنعم باخبر از حالتِ درویش نیست
شهدِ آسایش ندارد خوانِ عمر و زندگی
نوش این دنیای دون‌پرور دمی بی‌نیش نیست
سالکِ دنیای عشق و رهروِ کوی دلم
جز رهِ وصلِ خدای مهربان در پیش نیست
زخمه زد تیرِ قضا بر این دلِ بی‌کینه‌ام
مرحمِ آرامشِ لطفت به قلبِ ریش نیست
گشته صابر محوِ عشقِ کردگار ذوالمنن
پای‌بندِ رشته عقل و مرام و کیش نیست


برچسب‌ها: کاروان شعر, غزل شماره ۱۲۸
[ یکشنبه ۱۴۰۱/۱۰/۱۱ ] [ 18:3 ] [ آذر ]

نهاده‌ام ز یقین سر به آستانِ علی
هزار جانِ گرامی فدایِ جانِ علی
ز علم و معرفت و زهد و جود و حکمت و داد
شده‌ست شهره و ضرب‌المثل توانِ علی
بیان من شده قاصر ز مدح و منقبتش
جهانِ نامتناهی بود جهانِ علی
همیشه ذاتِ علی بوده است و خواهد بود
علی‌شناس شوی هر زمان زمانِ علی
علی حقیقت محض و علی ولیّ خدا
هزار نکته ز هر خطبه و بیانِ علی
علی به باغ ولایت بهار جاوید است
کلامِ عشق بخوان اصلِ عشقِ جانِ علی
صدای زمزمه عشق دل رسد در گوش
فزون ز شرح و بیان بوده داستانِ علی
ز نورِ روی علی خاطر و روان روشن
در آسمان و زمین جلوه روانِ علی
ز دستِ خلق شکایت به کوه و صحرا کرد
که چاه پُر شده از شکوه و فغانِ علی
بود به لفظ و سخن گفتنِ علی آسان
نبوده کس به جهان در مقام و آنِ علی
چه بوده آن تجلّی حسن و جلوه‌ی ذات
کمال و عزّت و فضل و شرف نشانِ علی
در این سرای دو در از یقینِ دل صابر
نهاده سر به سرِ کویِ عارفانِ علی


برچسب‌ها: صفحه ۲۶۳
[ یکشنبه ۱۴۰۱/۱۰/۰۴ ] [ 18:56 ] [ آذر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت