|
| ||
|
سخن روز |
هر که دم زد از محبت آشنائی بیش نیست این زمان مهر و محبت، ماجرائی بیش نیست با خیالِ دوست روز و شب به سر بردن خوش است ورنه این دنیای فانی، غمسرائی بیش نیست انعکاسِ صوت باشد در فضای این جهان هر چه در گوش تو میپیچد صدائی بیش نیست بر سرِ خوانِ جهان میر و گدا، پیر و جوان هر که را بینی گدای بینوائی بیش نیست نغمه و آواز و ساز و چنگ و رود و تار و نی گر شود تکمیل در عالم، نوائی بیش نیست صابرا شعرِ روانت در خور هر فهم نیست هر چه میماند ز گفتارت، ندائی بیش نیست
برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۱۳۰ [ یکشنبه ۱۴۰۱/۱۰/۱۱ ] [ 18:21 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
