سخن روز

پيوندهای روزانه

ندیده دیدهٔ عالم کسی بسانِ علی
که به ز درّ و گهر، حکمت و بیانِ علی

میانِ کعبه ز امرِ خدا تولد یافت
ببین کرامتِ حق را به داستانِ علی

ز لافتی ببری پی به قدرتِ ذاتش
همیشه ذکرِ خدا بوده بر زبانِ علی

ز علم و زهد و شجاعت یگانه بوده به دهر
بُرون ز حدّ تصور بوَد جهانِ علی

ولای اوست کلیدِ بهشت و بابِ نجات
به زیر وبم متجلّی بود روانِ علی

ز قدرتش نتوان دم زدن که بی مثل است
نهاده جن و مَلَک سر به آستانِ علی

علی ولیّ‌ِ خدا یارِ احمدِ مرسل
احاطه کرده جهان را فروغِ جانِ علی

بخوان کلامِ یدالله فوقِ ایدیهم
در آسمان و زمین قدرتِ عیانِ علی

ز مهر او بطلب، کوثر و بهشت و نعیم
که هست مقصد و مقصودِ ما جنانِ علی

امیرِ مُلکِ ولا بود و سرور و مولا
سبق ز عالمیان بُرده آن توانِ علی

ز علم و داد به محراب شد شهید‌الحق ‌
هزار جان به فدای غمِ نهانِ علی

ز بی‌نشان اثری در وجودِ اهل ولاست
ز واصلانِ حقیقت بجو نشانِ علی

سخن به مدحِ علی روز و شب بگو صابر
صفای دل دهدت خوی مهربانِ علی


برچسب‌ها: کاروان شعر, غزل شماره ۸۴۲
[ شنبه ۱۴۰۴/۱۰/۱۳ ] [ 0:37 ] [ آذر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت