|
| ||
|
سخن روز |
جنونِ عشق مرا بیقرار ساخته است مرا رها ز غمِ روزگار ساخته است
هزار شعله کشد از دلم شرارۀ عشق شرارِ عشق مرا دلفکار ساخته است
کُهن شدهست چو افسانۀ غمِ مجنون مرا زمانه چو مجنون زار ساخته است
گرفته خاطر و جانِ مرا، غمی مبهم مرا فسرده و بیاختیار ساخته است
نه اهلِ مسجد و دیرم نه خانقه نه کنشت مرا غریبی دل، داغدار ساخته است
رود به سوی عدم، کاروانِ عمر و هنوز مرا امید چنین، پایدار ساخته است
زمانه هستی من را به باد وحشت داد مرا اسیرِ غمِ عشقِ یار ساخته است
گلِ همیشه بهارت مرا به گلشنِ عشق ترانهساز خزان و بهار ساخته است
اگرچه در صفِ دلدادگان بُدم صابر مرا بلایِ غمش، بیقرار ساخته است برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۷۸ [ چهارشنبه ۱۴۰۴/۰۹/۲۶ ] [ 20:3 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
