سخن روز

پيوندهای روزانه

یک‌روز دلم شاد و دگر روز غمین است
تا بوده چنین بوده و تا هست چنین است

از عهدِ شباب است به دل شورِ محبت
این شور و اثر تا نفسِ بازپسین است

گفتند به من ترک وفا کن، نتوانم
گویا که سرشتِ من دلسوخته، این است

گه شاه به نامی شدم و گه به کلامی
این بازی ایام و غم و عیش، قرین است

گه فلسفه و حکمت و عرفان و ریاضت
گه باعثِ آرامشِ من دانش و دین است

از مرگ نترسد ز غمِ جان نهراسد
هرکس به رهِ مهر و وفا، اهلِ یقین است

صابر به در میکدۀ عشق مقیم است
گه خرم و شاد است و گهی زار و حزین است


برچسب‌ها: کاروان شعر, غزل شماره ۷۷
[ چهارشنبه ۱۴۰۴/۰۹/۲۶ ] [ 19:59 ] [ آذر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت