|
| ||
|
سخن روز |
مست و خراب بادۀ گلفام گشته ایم آسوده دل ز غصۀ ایام گشته ایم دیدیم خاص و عام مقید به شهرتند ازنام هم گذشته و بدنام گشته ایم خو کرده ایم با دلِ دیوانه روز وشب فارغ ز فکرِ اول و فرجام گشته ایم جز شورِ عشق در سرِ پُر شورِ ما نبود پیمانه نوش و هم نفسِ جام گشته ایم چیزی نگشت مایۀ آرامِ جانِ ما در پنجۀ محبتِ دل، رام گشته ایم ممنون ز دیده ایم، ز دل می برد ملال گریان، رها ز وحشت و آلام گشته ایم صابر شدیم و با خبر از رازِ دوستی با فکرِ دوست ساکت و آرام گشته ایم برچسبها: غزلیات [ شنبه ۱۳۹۱/۱۰/۳۰ ] [ 20:32 ] [ آذر ]
امروز به حمدالله دلشادم و خندانم می رقصم و می خندم سرمست و غزلخوانم پیمانه به کف آمد ساقی به بَرَم بنشست ز آن باده بنوشیدم مسرور شدی جانم دریای روانِ من موّاج نمی باشد فارغ ز غم و حرمان، آسوده ز طوفانم گلهای امیدِ دل امروز طراوتزاست در سیر و صفای جان، در باغ و گلستانم ذراتِ وجودم را روشن ز محبت کرد آن ماهِ درخشانم آن مهرِ فروزانم هر روز بود نوروز گر شاد بود روحم باشد شبِ قدرِ من وصلِ رُخِ جانانم این لحظه به دل دارم آرامش و آسایش چون کوه بود محکم از عشقِ تو پیمانم صابر غزلِ نغزت امروز اثر دارد با اهلِ صفا گفتی مست از میِ عرفانم برچسبها: غزلیات [ شنبه ۱۳۹۱/۱۰/۲۳ ] [ 18:2 ] [ آذر ]
ز عشق روی تو ای نازنین گلِ نازم همیشه هست غم و رنج و غصه دمسازم توئی شکوفه خندانِ بوستانِ وصال به یادِ روی تو سرمست و نغمه پردازم برای من شده بابِ صفای باطن باز برای صیدِ معانی و معرفت بازم در این زمانه غریبم کسی در این عالم نگشته واقفِ اسرار و محرمِ رازم دو بالِ شوق، عنایت خدا نموده به من در آسمانِ نشاط و صفاست پروازم بیا به مجلسِ ما باده نوش و شادی کن که سازِ عیش و طرب ساز گشته از سازم کلامِ صابر بی دل بود ترانه عشق رسد به گوشِ دلِ اهلِ راز آوازم [ دوشنبه ۱۳۹۱/۱۰/۱۸ ] [ 21:31 ] [ آذر ]
بهارِ زندگی و عمر من، خزان گردید ز دیده خونِ دلم روز و شب روان گردید به باغِ عشق دلم صرصر خزان نوزد اگر چه گلشنِ این زندگی خزان گردید بس است این همه افسانه و کلام و غزل گهی حکایت و گه شرحِ داستان گردید گهی نوای دلِ تنگ و نغمه جان شد گهی بیانِ غم انگیز و سوزِ جان گردید کسیکه بود رُخش مظهرِ محبت و عشق مقابلِ نظرم روی او، عیان گردید فروغِ چهره و دیدارِ حسنِ زیبایش صفای خاطر و آرامشِ روان گردید به بوستانِ ادب مرغِ دل به شاخِ ولا بسانِ بلبلِ خوش نغمه، نغمه خوان گردید فروغِ مهرِ جمالش به قلب و جانم تافت دلم چو زهرۀ تابانِ آسمان گردید ز نورِ عشق منور شدست هستی من جمالِ کعبۀ جان جلوۀ جهان گردید به باغِ خاطرِ من بشکفد شکوفۀ عشق فضای سینۀ من باغ و بوستان گردید کشیده بارِ محبت به دوشِ جان صابر امینِ وحیِ خداوند مهربان گردید
برچسبها: غزلیات [ جمعه ۱۳۹۱/۱۰/۰۸ ] [ 23:30 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
