سخن روز

پيوندهای روزانه

ای كاش آشنـــای تـــو، زيبــا نمی‌شدم      مجنونِ عشق و اينهمه رسوا نمی‌شدم

ايكاش با خبـــر ز غـــمِ مـــن شـود دلت      مــنِ ســاده‌دل، اسيــرِ تمنــا نمی‌شدم

بــــودست تكيه‌گــاهِ مــن آئيــن دوستي      مــغلـــوبِ ميلِ مــــردمِ دنيــا نمی‌شدم

چشمــم بـهـــر نگاه بيـــاويخت، بی‌اثــــر     افسـونِ چشـمِ نرگسِ شهلا نمی‌شدم

گفتی به من كه روحِ تو با روحِ من يكی است      ورنه اسيــرِ وحشت و غوغــا نمی‌شدم

كـــردی رها مــرا و شدی شمعِ ديگـــران     با اينكه با تـــو بـــودم و تنهـا نمی‌شدم

وقتی خبـــر شدم كه ز غم می گداختی

ای كاش محـــوِ اينــهمه رؤيا نمی شدم


برچسب‌ها: غزليات
[ جمعه ۱۳۹۰/۱۰/۳۰ ] [ 10:0 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]

یا سیدالکریم


ســاقی ز شـرار عشق ســر مست و خـرابـم کن

                     در بـزم طــــرب امشـــــب مســــت می نـابـم کن

بـس قـامت تـو دلـجـوست بنمای قیام ای دوست

                      آســـــوده دل و راحـــــت از روز حســــــــــابم کن

از قـــیـــــد ریـــا رســـتم در بــــند تــــــو پا بستم

                      از عشق تـــو سرمسـتــم فـــرشـاد و خــرابم کن

ای مـــطـــرب بـــــزم جـان بــنــــمای مرا شــادان

                     مـســرور و خوش و خنـدان با چنـگ و ربــابــم کن

شــــیریــن دل آرائی دلـــــداده چو فـــرهـــــــادم

                     بگـــداخــــتـــه ای دل را ز آن شعله کبــابـــم کن

با حــــــــسرت و ناکامی یک عمـر به ســر بردم

                     در بوته هــجــــرانـــت بــگـــذار و مــــــــذابم کن

          من صـابـــــر مدهوشم افـســرده و خاموشـــم

          در میکده وحـدت ســــــرمـــســـت شرابــم کن


برچسب‌ها: غزليات
[ دوشنبه ۱۳۹۰/۱۰/۲۶ ] [ 21:52 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]

بسمه تعالی

بنام خدای بزرگ

تمام روزها عاشورا است و همه زمین ها کربلاست.

از اول خلقت آدم ابوالبشر جنگ حق و باطل بین هابیلیان و قابیلیان، یاران ابراهیم (ع) و طرفداران نمرود، معتقدین به حضرت موسی (ع) و جیره خواران فرعون، حضرت ختمی مرتبت محمد (ص) و اهل ایمان و ابوسفیان و سفیانیان، شیعیان مولای متقیان امیرمومنان علی (ع) با بی دینان و دنیا پرستان معاویه پرست، حسین بن علی راد مرد عالم عشق و آزادگی و یارانش و یزید و هوسبازان اطرافش بوده و خواهد بود.

تا جهان باقی باشد جدال حق و باطل هم هست، حسین خون خدا، پسر خون خدا، سرحلقه ی عاشقان الهی و جانبازان راه حق و حقیقت و آزادی نام نامیش همیشه جاوید و مقامش در دل روحانیان و جانباختگان معنویت بوده و هست.

حسین است کشتی بحر نجات      ولــــی خــدا عادل و رهبـــرست

حسین است نـــور دل فـــاطمه      همــه خلق را مـونس و یاورست

این کتاب که اثریست از شیفتگان عشق حسین بن علی (ع) به سرسپردگان آن رادمرد عالم انسانیت و از خود گذشتگان که راه و رسم و آئین آن رهبر روحانی را پیروی کرده نه زیر بار ستم روند و نه به کسی ظلم روا دارند و با ایثار و فداکاری پرچم آزادی را بر قله بلند و رفیع رادمردی برافرازند.

امام (ع)فرمود؛ به جان خودم سوگند هیچ کس شایسته نیست بر مسند پیشوایی و امامت بنشیند مگر آنکه با کتاب آسمانی قرآن آشنایی و بر طبق احکام آن حکومت کند.

یا شهید الحق

ناظــر انــــوار عمــــرش کبــــریا باشد شهید      با خبــر از عـــالـــم عشـــق و ولا شـد شهید

هـــر شهیــد حق بود آگاه و شاهد هم بصیر      جـــان فـــدای راه ایمـــان و خـدا باشد شهید

ســـرور بــزم شهیدان رهنمای انس و جـــان      شد حسین بن علی از خود رها باشد شهید

پـــرچم اسلام با دست شهیـــدان شــد بلند      راز دار و پـایــــدار و جــانــفـــــدا باشد شهید

یا شهیـد الحــق، شهیــد الحــق، شهیدالحق بگو      روی محـــراب عبــادت مــرتضی باشد شهید

شـد حسن مسموم زهــر کین خصـــم نابکار      جانـفــدای راه ایمــــان مجتبـی باشد شهید

ای حسین بــن علی، ای شــاهـد بزم حضور      عشق تــو آئین مــا، مهــر و وفا باشد شهید

شین آن شهد شهادت، های آن هــای هـدی     پاکبـــاز عـــالــم صـــدق و صفــا باشد شهید

یای آن یـــاری کــن حــق در جهـــاد و معـرفت     دال آن دیـــن خـــدا، ایــــزدنمــا باشد شهید

رستگاری چیست ترک مال و جـان و نام وجاه      پایه ی تحقیـــق و عــرفان را بنا باشد شهید

آدمــیـت در عبــــودیـت بـــــــود آدم بـپـــاست      پیـــرو قــائـــم بـــدنیـــای رضـــا باشد شهید

راه باریک است و صدها دشمن دین در کمین       رهــــــــــرو راه ولای اولیــــــــــا باشد شهید

موسی جان، ناظر غیب است در سینــای دل      شعله ی سـر تا بپــا نــور و جلا باشد شهید

شرزه همچون شیر باشد مــرد حق در کــارزار      در مقـــام قـــرب حق کامش روا باشد شهید

ساقی باقی دهـــد مـــی از خـم تــوحید ذات      مست مست از باده ی جـام بلا باشد شهید

صابـــر کـــرمانی وارسته از خــود رسته است      می ســـراید نغمه از دل دلــــربا باشد شهید

شیـــرین زوال حـــق بــــــــود کـــــام شهیـــد      در خاطــــره هـــــا زنــــده بــــود نـــام شهید

در عـــالــــم عشـق حــق روانش باقی است       در قـُـــــــرب خــــــــدا راحـــــت و آرام شهید

صابر کرمانی

مصیبت نامه حضرت امام حسین(ع) شامل: مقدمه و اشعار صابر کرمانی و غزلیاتی از شاعران دیگر 

اثر: صابر کرمانی

گرد آوری و مقدمه: صابر کرمانی

تیراژ: 5000 نسخه

تاریخ انتشار : 1361

چاپ: انتشارات اقبال

تلفن انتشارات اقبال : 77603574-021 و 33118701-021


برچسب‌ها: مصیبت نامه حضرت امام حسین
[ جمعه ۱۳۹۰/۱۰/۲۳ ] [ 20:27 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]

بسمه تعالی

بنام آنکه جــان را فکـــرت آمـــوخت         چــــراغ دل بنــــور جــــان برافروخت

گلشن راز اگر چه کتابی است کوچک ولی دارای مطالبی است عرفانی و نکاتی جالب از عالم روحانی، هر کس با تصوف و عرفان و ادبیات ایران سر و کاری داشته و دارد از مضامین آن کتاب بهره ور شده و به فصاحت لفظ و بلاغت معنی آن پی برده و میداند پایه علمی و مایه ی عرفانیش تا چه حدست.

یکی دریاست هستی نطق ساحل          صـــدف حــرف و جــواهـر دانش دل

بهـــر مــوجی هـــزاران در شــــهوار         بـــرون ریــــزد ز نقل و نص و اخبـــار

مرحوم استاد شهید مطهری در کتاب علوم انسانی ص 118 فرموده:

شیخ محمود شبستری آفریننده منظومه عرفانی بسیار عالی موسوم به گلشن راز این منظومه یکی از کتب بسیار عالی به شمار می آید و نام سرایندۀ خویش را جاوید ساخته است شرحهای زیادی بر آن نوشته است.

شاید از همه بهتر شرح شیخ محمد لاهیجی است که چاپ شده و در دسترس است. مرگ شبستری در حدود سال 720 واقع شده.

و در کتاب انسان کامل شهید مطهری ص 129 "مگر شبستری نیست که در آن منظومه بسیار بسیار عالی و راقی خودش که واقعا شاهکاری است در عالم انسانیت که می گوید:

بنام آنکـــه جــــان را فکـرت آموخت        چـــــــراغ جان بنور دل بـــرافــروخت

زفضلش هـر دو عــــالم گشت رون         زفیــض خــاک آدم گشت گلشــــن

تا میرسد به اینجا:

بنـــــزد آنکه جانش در تجلی است          همه عـــالم کتـاب حقتعالی است"

 

))شرح حال شیخ محمود شبستری((

جناب نجم الدین شیخ محمود شبستری تولدش حدود سال 687 هجری قمری و وفاتش سنه 720 در سن سی و سه سالگی آن عارف بزرگ در زادگاهش شبستر مدفون گردید. او بسیاری از ممالک اسلامی را سیر و سیاحت کرده و در عنفوان جوانی دانای علوم زمان بود. عارفی وارسته و حکیمی شایسته و فقیهی بصیر و دانشمندی کم نظیر بوده مدتی در شهر کرمان سکونت داشته و در آن دیار ازدواج کرده و صاحب فرزند شده، آثاری به نظم و نثر از آنجناب باقی مانده.

مثنوی گلشن راز مثنوی سعادت نامه، شاهد نامه، رساله ی مرات  المحققین، کنزالحقایق، حق الیقین و آثاری دیگر.

سبب تحریر گلشن راز چنین بوده است که امیر حسین حسینی هروی خراسانی مرید و خلیفه ی شیخ بهاء الدین زکریای ملتانی نامه ای برای شیخ محمود شبستری نوشت و سئوالاتی از آن عارف واقف در تصوف و عرفان و حقایق دین کرد که گلشن راز جواب سئوالات آن عارف نامدار دیار خراسان است درباره اش شبستری چنین فرمود:

بزرگی کاندر آنجا هست مشهور         باقسام هنـر چون چشمه ی نور

همه اهل خــــراسان از که و مه          در این عصــر از همه گفتند به او

رضا قلیخان هایت در تذکره ریاض العارفین وفات حسینی هروی را سال 728 هجری در هرات دانسته، شرح حال بزرگان را در آثار و کلام و بیان آنان باید جستجو کرد نه در تاریخ تولد و وفات و نام و نشان.

در سخن پنهان شدم چون رنگ و بو در برگ گل 

میل دیدن هـــر که دارد در سخــن بینــــد مـــرا

بهترین شرح گلشن راز شرح شیخ محمد لاهیجی است که بچاپ رسیده.

حسین حماسیان (صابر کرمانی)

61/2/15

گلشن راز شامل: مقدمه و اشعار شیخ محمود شبتری

اثر: شیخ محمود شبستری((نجم الدین))

به اهتمام: صابر کرمانی

تاریخ انتشار : چاپ اول 1361 خورشیدی

ناشر: کتابخانه طهوری


برچسب‌ها: آثار چاپ شده استاد
[ دوشنبه ۱۳۹۰/۱۰/۱۹ ] [ 21:13 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]

حاصلِ عمـــرِ مــنِ ســوخته دل حرمان بود         خنـــــده ها بـــود بـــه لب لیک دلم گـریان بود

خـــواستم عقـــده ای از دل بگشایم دیدم         عقـــده ای بـــود که لاینـحل و رنـــجِ جــان بود

میزبان در دلِ من عشق و بلا مهمان است        جان و دل شام و سحر ز ِ آتشِ غم سوزان بود

این چه شوریست ندانم که بُوَد در سرِ من         که دلــــم واله و دیــــوانه و ســــرگــــردان بود

اینکه از خامه چکیده است بـــروی نــــامه         شــور و احســاس من و درد و غم و افغان بود

صابرم نغمه ی مستانه مـن ساز ِدل است

که دل از سوز ِغم و عشق، بسی نالان بود


برچسب‌ها: غزليات
[ سه شنبه ۱۳۹۰/۱۰/۱۳ ] [ 17:0 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]


تا كه از يادِ تو اي دوست فراموش شدم

بسته‌ام لب ز سخن گفتن و خاموش شدم

از كفِ يار پريچهرة زيباروئي

بادة عشق بنوشيدم و مدهوش شدم

ظاهراً ساكت و آرامم و در باطن و جان

چون خمِ مي ز غمِ عشق تو در جوش شدم

بخت و اقبال ندارم كه به عشرت كوشم

تيره‌بختي مرا بين كه سيه پوش شدم

منكه ديوانة انگشت‌نمايم همه عمر

فارغ از عيش و نشاط و خوشي و نوش شدم

صابرم خون‌ جگر مي‌خورم از ساغرِ غم

بي‌دل و غمزده و محو و فراموش شدم


برچسب‌ها: غزليات
[ دوشنبه ۱۳۹۰/۱۰/۰۵ ] [ 23:52 ] [ آذر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت