|
| ||
|
سخن روز |
بین تنها تا به کی احساسِ تنهائی نمایم چند تمرینِ جنون و مشقِ رسوائی نمایم تا به کی باید درین محنت سرا با درد و غمها بارِ غم باشد به دوشِ جان و شیدائی نمایم شعله سوزان سراپای وجودم را بسوزد چند باید در فراقِ او شکیبائی نمایم علم و دانائی حجاب چهره مقصودِ ما شد کاش مجنون می شدم تا ترکِ دانائی نمایم بوده ام صابر ز عشقت با دلِ تنهای تنها شور بر پا از غمت در کُنجِ تنهائی نمایم برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۶۰۱ [ یکشنبه ۱۳۹۶/۰۱/۲۰ ] [ 20:17 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
