|
| ||
|
سخن روز |
مست و لایعقل به نزد باده نوشان می روم فارغ از اندوه و غم،شاد و غزلخوان می روم
می شنیدم شاهد و دلدار ظاهر می شود
من به استقبال او با هدیه جان می روم
میهمانم،میزبان من بود سلطان عشق
بر سر خوان عطا و فیض و احسان می روم
کامجویی چیست؟با دلدار زیبا زندگی
در بر او با دلی پر شوق و گریان می روم
آفتاب طالع در بیت الشرف گیرد مکان
در قران زهره و برجیس،شادان می روم
سعد و نحس اختران بر مرد حق شد بی اثر
ماورای آسمان در عالم جان می روم
صد هزاران بت در این عالم همه غافل از آن
چون خلیل بت شکن از خود گریزان می روم
صابرم در نار هجران می گدازم سالها
کی رسد صبح وصالش رو به جانان می روم برچسبها: کاروان شعر, غزل 583, صابر کرمانی [ چهارشنبه ۱۳۹۵/۱۱/۱۳ ] [ 21:55 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
