|
| ||
|
سخن روز |
ما قبله گهی جز درِ میخانه نداریم ما هم نفسی جز لب پیمانه نداریم با ما سخن از عشق بگوئید که عمریست جز نغمه دل قصه و افسانه نداریم با ساغرِ می عقده دل را بگشائیم جائی به جُز از گوشه میخانه نداریم در جمع ز تنهائی خود سوخته جانیم ما هم نفسی جز دلِ دیوانه نداریم از فلسفه و حکمت و اشراق گذشتیم ما کار به دیوانه و فرزانه نداریم در مُلکِ قناعت همه عمر مقیمیم میل و هوس بزمِ ملوکانه نداریم در دشتِ جنون گامِ محبت بنهادیم ما مسکن و منزلگه و کاشانه نداریم از قیدِ خرد رسته و آسوده و راحت اندیشه و افکارِ حکیمانه نداریم در دیده صاحبنظران صابرِ رندیم جز مونسِ جان دلبر و جانانه نداریم برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۶۲۴ [ شنبه ۱۳۹۵/۱۰/۰۴ ] [ 17:33 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
