|
| ||
|
سخن روز |
ما بقای خویش را در جانفشانی یافتیم ترکِ جان کردیم و عمرِ جاودانی یافتیم زندگی افسانه پُر ماجرائی بود و رفت گوهرِ آزادگی در بی نشانی یافتیم مرغِ روحم بال و پر بگشود در اوجِ فلک در سرای قدسِ اعلی زندگانی یافتیم مستعد بودیم در دنیای شوق و مُلکِ ذوق جلوه ای از نورِ عشقِ آسمانی یافتیم گردشِ ایّام ما را پیر بنمودست لیک در جهانِ معرفت فرِّ جوانی یافتیم صابرِ مستیم و در میخانه وحدت مدام شورِ مستی از شرابِ ارغوانی یافتیم برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۵۹۳ [ دوشنبه ۱۳۹۵/۰۹/۲۲ ] [ 17:54 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
