سخن روز

پيوندهای روزانه

تا به یاد رخ زیبای توام دلشادم

از کمند غم و اندوه و محن آزادم
دیده ام چهره زیبای دل آرای تو را
نو بهار دل من هست رخت، فرشادم
بی جمال تو ملالست به دل دلگیرم
یار شیرین سخن غنچه دهن فرهادم
رخ زیبای تو در خاطر من جلوه گرست
عاشقی دلشده در دیر خراب آبادم
لذت زندگی و عمر به عشق است و صفا
عشق می ورزم و نیکومنش و فرجادم
شاد و آزاد نما صابر کرمانی را
می زند ناله ز دل در قفس صیادم

برچسب‌ها: کاروان شعر, غزل شماره ۴۲۰
[ چهارشنبه ۱۳۹۵/۰۸/۲۶ ] [ 22:11 ] [ آذر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت