سخن روز

پيوندهای روزانه

خرم و شاداب می باشد بهار کارگر

طی شود با عیش و شادی روزگار کارگر
مایه عز و شرف باشد در این آفاق کار
هست آزادی و عزت افتخار کارگر
از فروغ مهر و ماه و کوشش و سعی بلیغ
گشته انور عالم و لیل و نهار کارگر
در گلستان طبیعت نوربخش و دلرباست
چهره تابان ماه و گلعذار کارگر
میشود افزون ز حد از جد و جهد و سعی و فکر
مایه قدر و مقام و اقتدار کارگر
پنجه عزمش نماید کوه را چون موم نرم
می رسد بر فرقدان پای وقار کارگر
مهر نورانی ایمان نور می بخشد مدام
گشته روشن قلب پاک و بی غبار کارگر
نیست مشکل هیچ کاری تا بود در راه عشق
همت و سعی بلیغ پایدار کارگر
صابر کرمانی آزاده باشد نغمه خوان
در گلستان صفای نوبهار کارگر
 

برچسب‌ها: کاروان شعر, غزل شماره 315
[ جمعه ۱۳۹۵/۰۲/۱۰ ] [ 22:31 ] [ آذر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت