|
| ||
|
بیا به چهرۀ زردم نگر که بیمارم کسی بغیرِ غمِ دل نشد پرستارم ز بسکه رنج کشیدم ز وحشت و غمِ عشق همیشه ساکت و صامت چو نقشِ دیوارم فروغِ مهر و امید از دلم دَمَد همه عمر که محوِ عشق و محبت ز جلوۀ یارم تو بیوفا ز جفا خون نمودهای دل را دمی نئی ز محبت انیس و غمخوارم ز نوک هر مژهام خونِ دل چکد شب و روز کند حکایتِ دل چشمِ تارِ خونبارم کسی ز حالِ منِ ناتوان خبر دارد که بوده است گرفتارِ عشقِ دلدارم چنان ضعیف شدم کز نسیم میلرزم نمانده تاب و توانی در این تن زارم روان به چهرۀ من سیل خون دل باشد که هر شب از غم سوزان عشق بیدارم روان به تن بدهد بوسههای شیرینت هزار بوسه ز لعل لبت طلبکارم اگر چه یار جفا میکند چه غم دارم که شهره صابر کرمانی وفادارم [ شنبه ۱۳۹۲/۱۱/۰۵ ] [ 21:1 ] [ آذر ]
|
||
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||