|
| ||
|
سخن روز |
 حسين بن علي افكنـده شور عشق در دلها كه بر پا شده عزايش در همه آفاق و محفلها كـرامـات و عطايش عقده بگشايد ز مشكلها بـــود او هــــادي و رهبــــر امام و مير مقبلها ولــــي الله اعظــــم رهبــــر پير و جوان باشد وصي مرتضي سلطان جان انس و جان باشد فــــروزان شد جمــال بيمثالش در دل و جانم بــود مهـــر و ولايش مسلك و آئيــن و ايمـانم بگلــزار صفايش روز و شب مست و غزلخوانم رسد در گـــوش هوش اهل دل فرياد و افغانم ز نـــور چهره اش جان و روان و دل بـود روشن وجــــود رادمــــردان از جمـــــال او بـود گلشن گذشت از مال و هستي و جهان و جان شه خوبان چـــو مهـــر انور رخشان جمــال او بود تابان بود جبــــريل بــر درگاه لطفش حـاجب و دربان نهادم ســـر بخاك قـــدم آن شهــــريار جان كه تا روز جــــزا گـــردد شفيعم در امان باشم بسوي دوست از لطف و وفــاي او روان باشم تهي گــــرديد از خـود پر شد از مهـر و ولاي او بـــدشت كـــربلا شد بيقــــرار و مبتلاي او ز فـــــرط شـــوق لبيك وفــــا زد بــــر صلاي او بگفتـــا حقتعـالي عرش دل شد كربلاي او حسين بن علي در راه حق جان داد واصل شد كه تا وصل خدا او را ز قدس عشق حاصل شد كسي شــد آشنــايش عـارف و مرد خدا باشد كسي ديوانه او شد هميشه خوشنوا باشد دلـــش روشـــن ز نـــورانيت آن رهنمــــا باشد ز فيـض و همتش صاحبدل و حاجتروا باشد دل صابـــر ز نـــور چهــــره اش گـــرديد نوراني اگـــر چه بندهاش باشد، زنــد كوس سليماني برچسبها: مصیبت نامه حضرت امام حسین [ دوشنبه ۱۳۹۱/۰۸/۲۹ ] [ 23:53 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
ای جلالِ کبریایی از وجودت آشکار ای جمالِ ذاتِ حق ای مُلکِ دل را شهریار ای حسین بن علی ای منبعِ جود و سخا ای رخِ نورانیت آیینه دارِ کردگار ای که عشقت بُرده صبر و طاقت از پیر و جوان ای که نامِ نامی تو در دو عالم پایدار ای که حُسنِ عالم افروزت به سانِ نورِ طور موسی جان را نموده از تجلی نور بار در شجاعت ای والی المومنین باشی شهیر چون تو جانباز و فداکاری ندیده روزگار در سخاوت شهره و ضرب المثل در خاص و عام در رشادت نیست مانندت تویی عالم مدار نغمه هایت دلنشین و خطبه هایت آتشین از عزیزِ فاطمه ای پیشوای نامدار روی دستت شد شهید آن کودکِ پاک و رضیع بوده صبر و طاقتت مانند کوهی استوار یکصد و هفتاد و دو جانباز در راهت شهید گرچه شد مشهور هفتاد و دو تن ای گلعذار نوجوانانِ بنی هاشم ز عشقت جان فدا حضرتِ عباس در دشتِ بلا شد جان نثار خواهرانت وای و ویلاگو اسیر و در به در خاندانت در مصیبت غمگسار و سوگوار خیمه گاهت شد شرربار از جفای خصمِ دون حضرتِ سجاد زین العابدین شد بی قرار صابرا عشقِ حسین بن علی فیضت دهد طبعِ شیوای تو باشد پُر ز درِّ شاهوار
[ جمعه ۱۳۹۱/۰۸/۲۶ ] [ 19:33 ] [ آذر ]
به صبح و شام منِ زار یا علی گویم به دام غصه گرفتار یا علی گویم علی حقیقتِ مطلق ولیِ حق باشد به دل بود غمِ بسیار یا علی گویم علیست وفقِ عدد (لا اله الا هو) چو بختِ من شده بیدار یا علی گویم ز راهِ عشقِ علی، حق شناس باید شد ز سوزِ عشقِ شرربار یا علی گویم علی جمالِ جمیلش به قلب و جان زده نقش شوم چو غرقه افکار یا علی گویم علیست آنکه مثالش در این جهان نبود به وصفِ آن شهِ ابرار یا علی گویم محمد و علی، چون نورِ واحدند بدان به نورِ حضرت دادار یا علی گویم فدای حُبّ ِ علی جان و مال و هستی ما شدم چو محرمِ اسرار یا علی گویم همیشه ذاکرِ ذکرِ خدا بود صابر به باغ و گلشن و گلزار یا علی گویم
[ دوشنبه ۱۳۹۱/۰۸/۱۵ ] [ 21:27 ] [ آذر ]
مـظهــــرِ حق جـانشین مصطفی باشد علی رهبـــر راه حـقیـقت رهنمـــا باشد علی با ولای آن ولـــی کـــامل شــود ایمـــان غیب در جهان و جان امام و پیشوا باشد علی عــارف سالک زنـــد دست طلب بـــر دامنـش رهنمـای انبیا سِـــر خـــدا بــاشــد علی جلوه میبخشد جمالش در وجود و روح و جـان سَـــرور روحــانیـــان ایـزد نما باشد علی خضــــر از آب حیـــاتِ عشق او سیـــرآب شد ساقی ســرچشمهٔ آب بقــا باشد علی کسب نــــور مـعــــرفت بنــمــا ز نـــور جان او در سماء معـــرفت بــدر صفا باشد علی گــــر وفــا جــویی وفـا از منبـــع فیضش طلب گــوهـــر مقصـــود دریای وفا باشد علی گـفت جبــــریـل امیــن در گـــوش مصــطفـی شاه ملک لافتــی و آنِ ما باشـــد علی در حـــدیث و در خبــــــر آمــــد بـعنـوان جلی قاسم الارزاق سلطان و گدا باشد علی در غـــدیر خــم علی سلطـــان مخلوقات شد گــــوهـــر مقصود دریای وفا باشد علی خاکســار درگه احسـان و لطفش حاتم است ز امر یزدان قلزم جود و عطا باشد علی لافـتـــــی الا علـــــی لاسیــف الا ذوالفقــــار راد مـَـــردِ عــــرصـهٔ نـور ولا باشد علی افضــل الاعمـــال بـاشـــد حُب سلطـان نجف چون کلام الله ناطـق نزد ما باشد علی صابـــرِ کــــرمانی روشـن دل و شیدا ســـرود در دو عــالم رهنمــا مشگل گشا باشد علی [ جمعه ۱۳۹۱/۰۸/۱۲ ] [ 17:2 ] [ آذر ]
روئی چو روی ماهِ تو تابان ندیده ام چون غنچه دهانِ تو خندان ندیده ام در بوستانِ مهر و محبت به باغِ عشق چون قامتِ تو سروِ خرامان ندیده ام بگذاشتم قدم به سراپرده وصال چون جلوه جمالِ تو رخشان ندیده ام آرامش و قرار به من میدهی مدام جز وصلتِ تو، راحتی جان ندیده ام عشق مجسمی و خدای محبتی جانا به جز تو رهزنِ ایمان ندیده ام صابر شدم طریقه من عشق و عاشقی است غیر از تو یار و مونس و جانان ندیده ام [ سه شنبه ۱۳۹۱/۰۸/۰۹ ] [ 23:45 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
