سخن روز

پيوندهای روزانه

فصلِ خزان رسید و نشاط بهار رفت
بلبل فسرده خاطر و بی اختیار رفت 

بین غبار و دود و  غم و غصه هستی‌ام
چون برق شعله زد و همچون شرار رفت 

جانان برفت و بُرد دلم را به یک نگاه
صبر و قرار و تابِ دلِ بی‌قرار رفت 

طی شد زمان خرمی و عهد خوشدلی
وقت سرور و شادی و بوس و کنار رفت 

دور تسلسل است جهان کی شود فنا؟
این کاروان عمر، از این ریگ‌زار رفت 

صابر، دوامِ زندگیت لحظه‌ای بُوَد 
غافل بُدی ز خویش که لیل و نهار رفت

[ چهارشنبه ۱۳۹۹/۰۷/۱۶ ] [ 9:39 ] [ بی نوا ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت