|
| ||
|
سخن روز |
سلطان ملک ارتضا، مولی علی موسی الرضا آئینه ذات خدا، مولی علی موسی الرضا بحر کرم، کان عطا، سر حلقه اهل ولا در امر او بودی قضا، مولی علی موسی الرضا آن رهبر راه یقین مسموم زهر ظلم و کین بر امر حق بودی رضا، مولی علی موسی الرضا موسی بن جعفر آن پدر، میر امم، فخر بشر دل یافت از نورش جلا، مولی علی موسیالرضا سال محق مولود او، تابان رخ مسعود او دریای رحمت از سخا، مولی علی موسیالرضا مولود یا ذیقعده دان، بد نام مادر خیزران سلطان اقلیم صفا، مولی علی موسیالرضا هم نجمه و هم باهره، مادر ملقب طاهره باشد امامالاتقیا، مولی علی موسیالرضا میر ولا، فاضل، رضی، صابر، وفی باصفا القاب آن ایزدنما، مولی علی موسیالرضا پنجاه و پنج آن رهنما از سال در دار فنا عمرش بدی ای باولا، مولی علی موسیالرضا شمس هدایت بوده او، آن مظهر آیات هو دین خدا را رهنما، مولی علی موسیالرضا صابر غلام درگهش، کمتر بد از خاک رهش باشد ولی اولیا، مولی علی موسیالرضا برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۳۱ [ جمعه ۱۴۰۰/۰۲/۳۱ ] [ 5:58 ] [ آذر ]
خواهی رها شوی ز بلا، یاعلی بگو برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۷۷۳ [ پنجشنبه ۱۴۰۰/۰۲/۱۶ ] [ 15:46 ] [ آذر ]
به صبح و شام منِ زار یاعلی گویم به دامِ غصه گرفتار یاعلی گویم علی حقیقتِ مطلق ولیِ حق باشد به دل بود غمِ بسیار یاعلی گویم علیست وفقِ عدد (لا اله الا هو) چو بختِ من شده بیدار یاعلی گویم ز راهِ عشقِ علی، حقشناس باید شد ز سوزِ عشقِ شرربار یاعلی گویم علی جمالِ جمیلش به قلب و جان زده نقش شوم چو غرقه افکار یاعلی گویم علیست آنکه مثالش در این جهان نبود به وصفِ آن شهِ ابرار یاعلی گویم محمد و علی، چون نورِ واحدند بدان به نورِ حضرتِ دادار یاعلی گویم فدای حُبِّ علی جان و مال و هستی ما شدم چو محرمِ اسرار یاعلی گویم همیشه ذاکرِ ذکرِ خدا بود صابر به باغ و گلشن و گلزار یاعلی گویم
برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۶۱۴ [ سه شنبه ۱۴۰۰/۰۲/۱۴ ] [ 11:24 ] [ آذر ]
پردهدار کعبه صدق و صفائی یاعلی مظهر ذات خدا مشکلگشائی یاعلی قرص مه از پرتو روی تو کسب نور کرد نور مطلق جلوه حق مرتضائی یاعلی افضلالاعمال مهر و عشق سلطان ولاست حج و عمره قبله و کوه منائی یاعلی گشتهای ممسوس ذات حق ز خود فانی شدی بدر ایمان و ولا نور خدائی یاعلی تا در میخانه فیض و عنایت باز شد ساقی سرچشمه آب بقائی یاعلی نوربخش آسمان معرفت رخسار توست جلوه جان و جهان نور و ضیائی یاعلی قرب حق را باید از راه ولایت طی نمود رهنمای انس و جان ایزدنمائی یاعلی همسر زهرای اطهر هستی و دست خدا جانشین و نور جان مصطفائی یاعلی صابر کرمانی از عشق رخت دیوانه شد جان دهد در راه وصلت دلربائی یاعلی [ دوشنبه ۱۴۰۰/۰۲/۱۳ ] [ 23:53 ] [ آذر ]
بیار باده که هنگامِ وصلِ جانان است به بوستان بگذشتم، بهشاخ گل دیدم دلی نماند ز تیرِ غمت نباشد چاک دلی که گشته به مُهرِ محبتت مَمهور زِ نورِ عشقِ تو روشن ضمیر و مسرورم تلطفی کن و بر عاشقان جفا منما مَرو زِ پیشِ دلِ عاشقِ ستمدیده فقیر کویِ تو، ای شهریارِ کشورِ حُسن فدای همت آن عارفِ خُدابینم ستم مکن، که مرا صبر و تاب و طاقت نیست سرود هاتف غیبی: علیِ عالیقَدر تویی طبیبِ دلِ من، مرا مداوا کن همیشه خاک دَرت سجدهگاهِ من باشد دلم زِ عشق تو جاوید و زنده میباشد زبان من شده کوته ز مدح و منقبتت زِ چشمِ مست تو دیدم، بلا و آفت و رنج چو خضر، زنده و جاوید و کامران گردم تویی چو موسیِ عمران، عصایِ قدرتِ تو یگانه نابغۀ عالمی، زِ حکمت و فضل چه غم ز وسوسه نفس و اهرمن دارم؟ نهفته شد به دلم، گنجِ عشق و آزادی جهان چو جسم بوَد، جان آن بوَد ایران بسانِ شاهدِ محبوبِ ما، نباشد کس به چشم، سرمه کنم خاکِ پاکِ پایش را ز پرتو رخِ رخشندۀ تو، شمس فلک بخواند خطبه به بزم محبتت برجیس به رویِ ماهِ رخت را کجا کنم تشبیه؟ نظر به جانب مریخ کردم و دیدم به حال وجد و طرب، نغمهخوان بوَد ناهید سروشِ عالم غیبم به گوش دل میگفت: کسیکه دستِ طلب زد به دامنش همه عُمر کلامِ مِهر و محبت، بیانِ عشق و امید [ پنجشنبه ۱۴۰۰/۰۲/۰۹ ] [ 10:23 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
در کشور ولایت سلطانِ دین حسن بود در آسمانِ دلها تابنده حُسنِ رویش
در بوستانِ عرفان او بود گلبنِ عشق پُر شد مشام جانها، از عطر زلف و مویش
***
صلح و صفایِ او بود، از بهرِ راحتِ خلق زین خلقِ سست عنصر، افسرده و دژم بود
بگذاشت گامِ همت در عالمِ حقیقت او محوِ ذاتِ یزدان، از هستی و عدم بود
***
او قبلۀ مراد است، او کعبۀ وَداد است از صدق و باطن و دل، بگذار سر به پایش
از جان و مال بگذر، گر طالب خدایی تا پاکباز گردی، در عالم صفایش
***
او داد درسِ حکمت در مکتب شریعت پیرِ طریقتِ عشق در راهِ معرفت بود
بُد مظهر حقیقت، هم منبع ولایت افزون کمال و فضلش از مدح و منقبت بود
[ چهارشنبه ۱۴۰۰/۰۲/۰۸ ] [ 4:21 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
