|
| ||
|
سخن روز |
در کشور ولایت سلطانِ دین حسن بود در آسمانِ دلها تابنده حُسنِ رویش
در بوستانِ عرفان او بود گلبنِ عشق پُر شد مشام جانها، از عطر زلف و مویش
***
صلح و صفایِ او بود، از بهرِ راحتِ خلق زین خلقِ سست عنصر، افسرده و دژم بود
بگذاشت گامِ همت در عالمِ حقیقت او محوِ ذاتِ یزدان، از هستی و عدم بود
***
او قبلۀ مراد است، او کعبۀ وَداد است از صدق و باطن و دل، بگذار سر به پایش
از جان و مال بگذر، گر طالب خدایی تا پاکباز گردی، در عالم صفایش
***
او داد درسِ حکمت در مکتب شریعت پیرِ طریقتِ عشق در راهِ معرفت بود
بُد مظهر حقیقت، هم منبع ولایت افزون کمال و فضلش از مدح و منقبت بود
[ چهارشنبه ۱۴۰۰/۰۲/۰۸ ] [ 4:21 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
