|
| ||
|
سخن روز |
امشب بـــدلـم عکس رخت جلوه نما شد حـاجـات مـــن از فیــض لقــای تو روا شد وارسته کجــا دم زنــد از منصب و هستی آزاده ز خــود گشته تهی مــــرد خدا شد اَنـــور بـنـمـــا سیـنـهٔ بـیکیـنـهٔ خــــود را در آیـنــــه صیقلــــی از نـــــور و صفا شد هــــرگـز نکنــد حیلـه و تـــزویـــر و تـقـلب هـــر کس به جهـــان رهسپـر راه ولا شد تسلیــم شــدم لب به شکایت نگشــایم کان یار پــریچهـــره چها کــرد و چهــا شد تا مهـــر و محبت به ســـراپرده دل تــافت جان و دل مـــن جلوهگـر از مهر و وفا شد از تیـــر نگاه تـــو دل خسته پــریش است ز آن چشم فــریبای تــو صـد فتنه بپا شد نی من شدهام خون جگر از جور و جفایت کار و روش و شیـوهٔ تـــو جــور و جفا شد ایــن کـالـبـــد زار مــــنِ خسته خــــرمــن در صـحنـهٔ وحشت سپــــرِ تیـــرِ بلا شد آورد صـبــا بـــــوی خــوش از باغ جمــالت از عطـرِ تو خـــوشبــو نفس باد صبا شد زد نـغـمـه زِ دل صــابــــر کــــرمانیِ بیـدل در گلشن عــرفان علـی نغمه ســـرا شد برچسبها: مدح علی [ چهارشنبه ۱۳۹۱/۰۲/۲۷ ] [ 1:21 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
خوش بود گر بشـود چشم وجــودت بینا
بشــوی شــاد ز انعــام و عطـــــای مولا ترک این عالم فانی چو سعادت خواهد بسعــادت برسی فـــهم شـود آن معنا احــمدپاکــدل آنقــدس محلاتی رفت ســوی الطــــاف خــداونــد عـــلی اعلا دست و دلبازی او صدق و سکوتش دانی رهگشایش شده تا عــــرش خدای یکتا پایبــند از کـــرم صـــابر کــرمانــی بـود با همه جور و مــحن ساخــته و پا برجــا گرد شمـــع رخ خـــوبان جــــهان پـروانه حامــد درگـــه عرفــــان و ولا بی غوغــا ذکر خـــیرش همه جا باقی و دائم باشد جلــوه حـــق بشـــود نــور وجــود دانـــــا نود ویـک شـــده وچـــارده از ثــــور آمـــد که برفت وغــم جانســـوز نهــــادی بر ما شد همــا از غـــم یاران و عزیزان خسته مگــرش یار شــــود همـــت پـــیر مــعنــا خدایش بیامرزاد و با روح مولایش صابر کرمانی قرین و همنشین سازد چه سبک وسعادتمند رفت. افسوس [ شنبه ۱۳۹۱/۰۲/۱۶ ] [ 19:56 ] [ اهل نیاز ]
دم میزنـــــم ز عشــــق و ولای تــو یا علی سَـــر مینهم ز صِــــدق بـپــــای تـــو یا علی بــَــر لــــوح دل بـغیـــر جمـال تو نقش نیست واصــــل شــــدم بـفـِیـض لـقــــای تـو یا علی دارد بـــس اِفـتِـخـــــار به شـــاهـــــان تاجدار هــَــــر بَـنــدهِ فــــقـیــــر و گــــدای تو یا علی نامـت علی110 و یک صـد و ده هست در عـدد نِــصفــش مُــجیب و ذکـــــر و دعای تو یا علی خُـمسش حَبیب22 و عشـر بود اسم ذات هو11 بـــَــــر پـا بــُــــود جـهــــان ز بقـــای تو یا علی کون و مکان و لوح و سماوات و عرش و فرش خلقت شـــــدنـــد جـمـلــــــه ز رأی تو یا علی عــــرش خـــدا که قـلـب مُـحبان بــا صفاست بُــــود از نُـخـست مـنـــــزل و جــای تو یا علی هــــر دَم رســــد بگــوش دل و جـان عاشقان آوای عـشــــق و شــــــور و نـــوای تو یا علی مَـــستــم ز شـــوق و نغمــه مستانه میزنم چـــــون بُـلـبـلــی بــبـــاغ صفــــای تو یا علی منصـــــور وار هـــر که بنـوشــد شراب عشق واقف شــــود بـــه سّــِـــر خفــــای تو یا علی باشــــد مُصــــون ز حیله شیطان و شر نفس هــــــر عـــاشقی ز لـطـف و وفـای تو یا علی تسبـیــح خــــوان به امــــر خـدا که شد ملک بُگــشُـــــود لــب بـمــــدح و ثـنــای تو یا علی فــلک وجــــــود غــــرقـــهٔ بَــحــر نَعیم توست هـستــی اسـت قطرهای ز سخای تو یا علی صابــــر قـــــــدم بحصن ولایت نهـــــاد و گفت روشــــن دلـــــــم ز نـــــــــور ولای تو یا علی برچسبها: مدح علی [ جمعه ۱۳۹۱/۰۲/۱۵ ] [ 10:0 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
فرا رسیدن سال جدیدو عیـد سعید
برای پیر وجوان شادی دل و جان باد دوستان برای تبریک سال نو این غزل را بجا و شایسته انتخاب کرده بودند اینکه اولین بارکجا این شعر ارسال میشود و چه نتیجه ای دارد در جای خود خواهد آمد. اما آنچه که باعث نوشتن این مقال میشود تفاوت نسخه ای است که در آستانه سال قبل حقیر ذکر کرده و نسخه ای که به جا و با حاشیه ای زیبا امسال آورده شده است . ممکن است برای خواننده با دقت و پیگیر ما شبهه ای ایجاد کند که کدام یک اثر طبع استاد است؟ باید بگویم برای من که با سبک و روحیه استاد آشنا بودم خواندن شعر کافیست تا به اصل بودن آن پی ببرم اما توضیح همگانی آن: در سال ۷۴ روزی آقای صابر برایم شرح نشر خصوصی اولین بار این غزل را تعریف کردند که هم شعر و هم شرح ماجرا برایم دلچسب بود و این باعث شد تا در آستانه سال نو همانسال دست خط آقا را در کارت تبریکی که به همت آقای خزایی وبا کمک کوچکی از سوی من به چاپ رسید فتوکپی کرده وبصورت محدودی به جهت معاریف ارسال کنم که ماخذ من در ذکر آن بود و اما چنانکه مصداق دارد شاعران کثیرالشعر پس از سالها با یادآوری بیت یا حتی مصرعی از یک غزل (چه برسد به بخشی از آن غزل) به یاد آوری یا بهتر بگویم بازسازی آن میپردازند و حضرت استاد نیز از این قاعده بسیار استفاده کرده است. باری سالی چند گذشت و استاد در شب عید این نسخه را به شکل جدید نوشته و به دوستان(ونه همه)هدیه دادند که کمتر از نسخه اصلی نبود ونشان طبع روان ونشاط خاطر ایشان. در رباعیات نیز این امرتکرار شده است .نمونه بارز این در آثار دیگر شعرای نامی با مراجعه به دیوان کبیر(دیوان شمس) میتوان یافت. بصورت خلاصه این تواتر و تکرار نشان از مضمون بارز و شیوایی کلام و یا اهمیت موضوع دارد که شاعر را بعد از سالها بیاد آن می اندازد . امیدوارم این توضیحات بقدر مقدور مورد استفاده قرار گیرد
[ شنبه ۱۳۹۱/۰۲/۰۲ ] [ 21:13 ] [ اهل نیاز ]
جهان چو نقش سراب و چو نور مهتاب است تزلزول است و فريب است و پردهي خواب است تـــرا كه غصه و انـــدوه و غــم پــريشان كرد علاج رنــــج و غـــم و غصــه بـــادهي ناب است مجـــو قـــــــرار از آن دل كه مضـطــرب باشد دل شكستهي عـــاشق ز عشــق بيتاب است از آن زمــــــان كه شــــدم آشنــاي عالم دل دلم ز عشق شـــرر بـــار و ديــده پـــر آب است نـمــــاز دائـــــم و ذكـــــــــــر دوام دارد جـان مــرا كه گــوشهي ابــروي دوست محراب است مـــــرا تسلي خــاطــــر خيــــال او بــاشــــد وجــــــود مــــن ز نسيــم اميــــد شاداب است هميشه مـــردمك ديــدهام ز سيل ســرشك به زيـــــــر مــــوج بلا در مـسيـــر سيلاب است زنــد به سينه مـن سـاز عشق و مدهوشم بـــه پـنجـــه غـــــــم آن دلنـــــواز مضراب است شــدست محـــو تجلـــي نــــور حق صـــابـر فـــروغ صبح ازل جلــوه اش جهــانتاب است برچسبها: گذری بر دیوان صابر کرمانی [ شنبه ۱۳۹۱/۰۲/۰۲ ] [ 0:43 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
