سخن روز

پيوندهای روزانه

شد جلوه گر در جانِ من مهرِ رُخِ تابانِ تو

ای جانِ جانِ انس و جان، صد جان شود قربانِ تو

ای یوسفِ مصرِ دلم، مشکل گشای مشکلم

مهرِ تو در آب و گلم، در گوشِ جان فرمانِ تو

ای صاحبِ عصر و زمان، ای رهنمایِ شیعیان

ای شمسِ رخشانِ روان، محکم بود پیمانِ تو

گلزارِ جانم روی تو، روی مهِ دلجوی تو

رو کرده ام من سوی تو، جن و مَلَک دربانِ تو

فرمانروای جان توئی، نورِ دلِ خوبان توئی

آئینه یزدان توئی، باشد دلم حیرانِ تو

بر صابرِ خونین جگر از مرحمت بنما نظر

باشد ز هجرت دربه در، گوید منم پژمانِ تو


برچسب‌ها: کاروان شعر, غزل شماره ۷۴۴
[ سه شنبه ۱۳۹۷/۰۲/۲۵ ] [ 21:3 ] [ آذر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت