|
| ||
|
سخن روز |
کیست تا آرامشی بخشد به جان بی قرارم کیست تا مرهم نهد بر داغ قلب داغدارم کیست تا آگه شود از سوز و ساز این دل من کیست تا واقف شود از انقلاب روزگارم کیست تا لبریز سازد ساغر و پیمانه ام را از شراب ناب عشق دل بگردد میگسارم کیست تا او درک بنماید غم عشق دلم را کیست تا آبی زند بر قلب و جان پر شرارم کیست تا با دست دل دامان جانش را بگیرم کیست تا گردد به دنیای صفای عشق یارم کیست تا بر گرد شمع روی او پروانه گردم کیست تا آسوده ام سازد ز رنج پایدارم کیست تا بی ریب و ریا مهر و وفاداری نماید کیست تا حسن جمال او بگردد، نوبهارم کیست تا با یک نگاه آشنا گوید سخنها رازها گوید به من تا غم برد از قلب زارم کیست تا آرامشی بخشد به جان و روح صابر نغمه مستانه از دل برکشد بی اختیارم برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۴۸۳ [ دوشنبه ۱۳۹۵/۱۱/۲۵ ] [ 19:32 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
