سخن روز

پيوندهای روزانه

شاهدِ بزم دلم، جلوۀ جانِ من است
فروغ و زیبائیش، مهرِ روانِ من است

به چشمِ دل بنگرم، حُسنِ رخِ یار را
حُسنِ رخش جلوه‌گر در دل و جانِ من است

حیاتِ پیر و جوان، بود از آن مهربان
تلألؤِ روی او، فیض‌رسانِ من است

شعاعِ عشقش گرفت، عالمِ ایجاد را
عزیزِ مصرِ وجود، قطبِ زمانِ من است

مهدیِ دوران بود هادی دینِ خدا
نام خوشش روز و شب ذکرِ زبانِ من است

حجت و قائم بود، ولّیِ عصر از یقین
به گلشنِ معرفت، سروِ روانِ من است

ز روی او آشکار، پرتوِ آن ذاتِ غیب
آمرِ روح و روان، غیبِ نهانِ من است

ز عمقِ دل گو سخن صابرِ شیرین‌کلام
که مدحِ جانِ جهان نطق و بیانِ من است


برچسب‌ها: کاروان شعر, غزل شماره ۷۲
[ سه شنبه ۱۴۰۴/۰۹/۲۵ ] [ 14:1 ] [ آذر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت