|
| ||
|
سخن روز |
گامِ آزادی به مُلکِ نامرادیها زدم دستِ رد بر سینه پُر کینه دنیا زدم مستِ مستم، مستی و پیمانه نوشی شیوه ام از کفِ پیرِ خراباتِ مغان صهبا زدم گر چه از مهر و محبت حاصلم جز غم نبود دم ز مهر و عاطفت با پیر و با بُرنا زدم چونکه دیدم زندگی چون رشته سر در گم است طعنه بر کیخسرو و اسکندر و دارا زدم سود مهر و مهربانی بود قهر و ناز و جور بوسه ها بر خاک پای شاهدی زیبا زدم چونکه فهمیدم به عالم عشق باشد شهریار دست بر دامان عشق یار مه سیما زدم دیده ام تا گشت بینا از صفای عشق دل مهر بطلان بر نقوش عالم و عقبی زدم چون ندیدم حاصلی از هستی بی اعتبار گشته ام صابر قدم در عالم معنی زدم برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۴۲۶ [ جمعه ۱۳۹۷/۱۲/۲۴ ] [ 18:51 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
