|
| ||
|
سخن روز |
ز صدقِ باطن و صفا علی بگو علی بجو بیا به محفلِ وفا علی بگو علی بجو فروغِ لمیزل بود جمالِ شاهدِ ازل بود جمیلِ حقنما علی بگو علی بجو همیشه بوده جان به کف به راهِ دینِ مصطفی تو هم به صبح و هم مسا علی بگو علی بجو همیشه در جهان بود ولایتِ علی عیان به حالِ شادی و عزا علی بگو علی بجو به ظاهر و نهان بود علی امام و رهنما به حالِ سلم و هم رضا علی بگو علی بجو عبادت و قناعت و شجاعت و شهامتش فزون ز حدِ فکرِ ما علی بگو علی بجو تولدِ علی بود میانِ خانه خدا چو هست کعبه ولا علی بگو علی بجو چو بوده غرقِ ذکرِ حق ز ظلم و کین شهید شد نبوده حق از او جدا علی بگو علی بجو امیرِ قلبِ رازدان، علی والیالولی به مرد و زن کند صلا علی بگو علی بجو رسد تو را چو مشکلی ز صدقِ دل بگو علی که حاجتت شود روا علی بگو علی بجو بیانِ فضلِ او فزون ز حدِ قدرتِ بشر علیست میرِ لافتی علی بگو علی بجو رموزی از مقامِ او بیان شدست در بیان به هل اتی و انّما علی بگو علی بجو به رمز و رازِ اهلِ دل چو گشتهای تو آشنا به مدح و حکمت و ثنا علی بگو علی بجو ز بینشانِ محض او نشان بود در این جهان علیست، مظهرِ خدا علی بگو علی بجو علی نجات میدهد، تو را ز هر غم و خطر برای رستن از بلا علی بگو علی بجو وساوسِ درونیت، تو را نموده مبتلا ز چنگِ نفس شو رها علی بگو علی بجو بیا ز نورِ معرفت وجود را منیر کن رسی به عرشِ کبریا علی بگو علی بجو عزیزِ ذاتِ حق بود امینِ راز و متقی علی امامِ اتقیا علی بگو علی بجو زبانِ صابر از یقین به مدحِ او گشوده شد بود ز دل سخنسرا علی بگو علی بجو برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۷۴۵ [ جمعه ۱۴۰۱/۰۲/۰۲ ] [ 23:12 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
