سخن روز

پيوندهای روزانه

باز می‌خواهم که بی سامان شوم

محوِ عشق و شهرۀ دوران شوم

باز می‌خواهم به پایِ می‌فروش

سرگذارم بی سر وسامان شوم

کیستم من موجی از بحرِ وجود

آشکارا گشتم و پنهان شوم

سست‌رأی و سست‌پیمان نیستم

جان فدای عشقِ جانِ جان شوم

شاد و خوش در مسلخِ عشقِ خدا

ترکِ سر بنموده‌ام قربان شوم

نغمه‌ها بنواخت داودِ روان

تا ببزمِ قدس خوش الحان شوم

ساقی باقی سَرِ خُم را گشود

مست مست از بادۀ عرفان شوم

نالۀ منصور از دل شد بلند

محو و فانی در رهِ جانان شوم

صابرم خواهم که در بزمِ وصال

متصل با رهبرِ خوبان شوم

[ شنبه ۱۳۹۲/۰۹/۲۳ ] [ 19:13 ] [ آذر ]

جرأت نمی‌کنم به کسی آشنا شوم

گر آشنا شوم، به بلا مبتلا شوم

کِشتم به سینه تخمِ وفا بارور نشد

بی‌حاصل است بندۀ مهر و وفا شوم

نشناخت کس مرا که اسیرِ محبتم

تا زنده‌ام ز بندِ غمش کی رها شوم

هرگز ز خاطرم نرود خاطراتِ او

چندی اگر ز قهرِ طبیعت جدا شوم

ارزانی تو شادی و عیش و سرور و نوش

بگذار بیش ازین ز غمِ دل فنا شوم

یار تو آنکسی است غمت را به جان خَرَد

نی آنکه گفت عاشقم و جان فدا شوم

خندیده‌ای به سادگی و مهربانیم

بگذار تا که شهره ز صدق و صفا شوم

روزِ ازل که نورِ ابد جلوه می‌نمود

صابر شدم که با غمِ دل آشنا شوم

[ شنبه ۱۳۹۲/۰۹/۲۳ ] [ 19:11 ] [ آذر ]

در خراباتِ مُغان رطلِ دمادم می‌زنم

پشت پا بر غصه و اندوهِ عالم می‌زنم

جام بگرفتم به کف از همتِ پیرِ مغان

دم ز مهرِ رهبرِ پیرِ مکرم می‌زنم

نغمۀ ساز مرا با گوشِ هوشِ جان شنو

خوش به مضرابِ هنر گه زیر و گه بم می‌زنم

پای‌کوبان دست‌افشان ساغرِ صهبا زدم

طعنه بر اسکندر و بر مسندِ جم می‌زنم

فانی فی‌اله گردیدم ز فیض و لطفِ عشق

دم ز ذکرِ ذاتِ غیب و اسمِ اعظم می‌زنم

سالکِ وادی عشق و رهروِ کوی دلم

از ولای شهریارِ مُلکِ دل دم می‌زنم

صابرِ کرمانی روشندل و وارسته‌ام

کوسِ عشرت بر سرِ اندوه و ماتم می‌زنم

[ سه شنبه ۱۳۹۲/۰۹/۰۵ ] [ 22:38 ] [ آذر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت