|
| ||
|
سخن روز |
ولــی حضــرت حــق مهـدی صـاحب زمــان آیـد نشـان از بینشــان از عــالم غیب و نهـان آید نبی خوی و علی صولت ز زهرا عفت و عصمت حسن صبر و حسین آیت امام انس و جان آید ز سجــاد او نشــان دارد ز بــاقــر نــور جان دارد ز صــــادق صــد بیــان دارد ولــی والیــــان آید ز کاظـم علـم و عــرفانش، رضــا رضوان ایمانش تـقی و نـقی خــوانش ز ذات حـــق نشان آید پــدر آن عسکــری باشـد که هیـبت را از او دارد بـــرای خلــق عـــالــم رهنمــائی مهــربان آید دهــد آب حیــات مـعــرفت مـــا را لـب لعــلــش امیـــر ملک معنـی، میـر تقـوی، جان جان آید صــراط المـستقیم دیــن حــق را رهبــر و مولی جهــانی حکمت و عــرفـــان ولـی راز دان آید بیــاید خاشـع و خاضـع، جهان در تحت فرمانش روان در امــــر او باشــد کــه آن اصل روان آید جمــال عــالــم آرایـش بـــود آئیــنـهی سبحــان امیـــر و آمــــر و فــرمــانــروای حــق بیان آید ســریــــر معــرفت را شهــریــار و ســـرور و والا فـــروزان مهـــر رخشــان دل پیــر و جـوان آید ملائک در رکـابش فـوج فـوج آینـد و حق حق گـو که عیسی پیـــرو او بـاشـــد و از آسمان آید جلال و قــدر او بـیحــد بــود او صــاحب قــدرت ولی الله اعــظــم قبــلـهگــاه مـــومنـــــان آید جلالـــش از جــلال ذوالـجـلال و حــاکم مـطـلـق وجـــودش منبع فیــض و کـرامت، حکمران آید دمـــادم صـــابــر کـــرمانی شــوریده ســر گویـد یـقیــن دارم که سلـطــان ولای دل عیـــــان آیـد برچسبها: غزلیات [ چهارشنبه ۱۳۹۱/۰۴/۱۴ ] [ 23:43 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
هلال ماه شعبان شد عیان، دلها منّور شد مشامِ جان ز عطر معنوی هر دم معطّر شد به شعبان المعظّم چار مولود مبارک بین حسین ابن علی، آینه دار حّیِ داور شد به روز سوم شعبان قدم بنهاد در عالم به سال چارم هجری، جهان پُر عِطر و عنبر شد به روز چارم شعبان، زِ هجرت بیست و شش بودی که عباسِ دلاور، جلوه گر چون ماه انور شد به روز پنجم شعبان، علی، سجاد، جانِ جان به سال سی و هشت از روی او عالم منوّر شد به روز پانزده از ماه شعبان، حجتِ قائم بیامد در جهان، سلطان خوبان، داد گستر شد به گوش هوش آمد این ندا از مهدی دوران عدد تاریخ، سال اطهرم، جانم مطهر شد پدر باشد حسن آن مادر والای او نرجس گلستان محبت عطر گین از مشک اذفر شد به شادی کوش و با وجد و طرب با عزت و تقوی که در دل چهره رخشانِِ مهرِ جان، مصوّر شد ز نورِ دل صفای باطن ار داری، نما شادی غنی بالذات حق باشد، گدای او توانگر شد در این ویرانسرای عالم پر وحشت و فانی صفای خاطر از دیدار آن جانان، میسّر شد نه گنج و سیم و زر جویم، رهِ اهل ولا پویم که دامان دل از دّر حقیقت، پُر زِِ گوهر شد سحر بی پرده حسن یار ما بودی تماشایی ظفر آمد ز غیبِ شرقِ جان و دل مظفر شد بنوش از چشمه سار معرفت تا زنده دل گردی خوشا آنکس زِ خضر معنوی نوشش مقدّر شد نبوت با ولایت گر نبودی، کی جهان بودی؟ خوشا آنکس که عمری رهرو راهِ پیمبر شد از این رازِ زمین و آسمان، غافل بُدن تا کی؟ برای ما فروغ باطن و ایمان مکرر شد هدایت از خدا باشد، نگردد سنگ، لعل و دُر به هر شئی بُوَد اندازه ای، امرش مقرر شد زِ صابر سنجش شعر و ادب اکنون نکو باشد که در نظم و سخن، خوش نغمه پرداز و سخنور شد [ جمعه ۱۳۹۱/۰۴/۰۲ ] [ 0:51 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
