|
| ||
|
سخن روز |
حسين حماصيان متخلص به صابر كرماني از اكابر عرفا و اجله شعرا و علماء عصر حاضر ميباشد. اين مـرد بزرگ با جمع فضـائل حميده باطني به همــراه سـعي و تلاش بيوقفه در كسب علوم ظاهري مصداق كامل، اكمل مكمل ميباشــد. وي در 26 بهمن ماه سال 1304 شمسي در خانوادهاي معتبر و خوشـنام در شــهر كــرمان ديده به جهان گشود. پايهگذار تربيت اساسي اوليه و پرورش استعداد شگرف او،بيگمان رفتار صحيح پدر بوده كه از مقدسين واقعي زمان خود به شمار ميرفته است.
نحوة فوت پدر در سن هجده ســالگي همزمان با پايان تحصــيلات مقدماتي را ميتوان از عوامل مهم توجه اين عارف امروز به مبداء و معاد نام برد. از آن پس بوده كه با رياضيات شاقه، اويسوار به دريافت معــارف باطـني و كسـب علــوم ظاهري كوشيده و طيطريق نموده است. استعداد فطري وي در اتصال به معنا و مبــداء را حتي در اوان مـراهقت ميتوان با استهشــاد به حوادث پيشآمده آن زمان جويا شد كه در جــاي خـود خــواندني و شنيدني است. شناخت روحيات، حالات، افكار، عقايد، آراء و دريافتهاي باطني و عمق اطلاعات و حيطه علوم صوري و شرح زندگاني استاد با نگاه كردن در آينه آثار وي به آساني ميسر ميباشد. چه آثار او بيش از چهل سال است كه چاپ و منتشر شده است. [ دوشنبه ۱۳۸۸/۱۱/۲۶ ] [ 19:21 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
با کاروان شعر من صد ها دل و جان می رود مجنون به کوی لیلی اش با چشم گریان می رود شیرین بود زار و غمین، از داغ فرهـــــاد حزین محزون زلیخــا را ببین، با جســـم گـــریان می رود سر بر سر زانوی غم، بنهاده هر دلخسته ای دیــوانه دل، شــوریده سر، مفتون جانان مــی رود شور روان و سوز جان باشد به قلب عاشقان عاشق ز داغ بی امــــان ســوی بیابان مـــی رود صد شاخ گل از باغ دل، هردم شکوفا می شود از بــــــــاغ بیرون باغبان، با قلب ســوزان می رود از عشق آن رشک قمر، شد قلب و جانم شعله ور در هر طرف با چشم تر، عاشق پریشان می رود فصل بهار زندگــــــــــــــــی، از باد غــم گردد خزان مفتون عشــــق و هجر او با آه و افغان مــی رود صـابـــــر در این ملک فنا باشد اسر ماجرا گویـــد به آوا و نوا، آرام از جــــــان مـــی رود
[ پنجشنبه ۱۳۸۸/۱۱/۲۲ ] [ 2:57 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
دیـگـر مــپـرس احـوال ایـن بـی آشــیــان را دیــگــر مــپــرس حـال مـن بـی خـانـمـان را از بــــس کــه در وادی هــجــرانــت دویـــدم گـــم کــرده ام راه و مــکــان و آشـــیـــان را ای عــشــق ای ویـران کـن ارکـان هستـی تــا کـی زجـورت بـرکـشـم از دل، فــغــان را ای مـــهــر امــیــد، ار نــبــودی نــور جــانـم از نــامــرادی تــرک مــیــکــردم جـــهـــان را جــــانــــان مــن، یــــار عــزیــز و دلــنـــوازم بــرد از کــفـــم آرامـــش و تـــاب و تـــوان را روشــنــگــر ذرات جــانــم هــســت رویــش کــردم مــنــور از جــمــالــش روح و جــان را صـــابـــر شراب از ساغر غم نوش کردست غـمـگـیـن کـنـد از شـعـر خـود پیر و جوان را
[ چهارشنبه ۱۳۸۸/۱۱/۱۴ ] [ 22:13 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
مرا دگر ز حـــال خود خبــــــر نیست نوایـــی در دل و شوری بسر نیست ز سوز عشق میســــــــــوزد وجودم نمایـــان شعله و برق و شرر نیست خریدار جفـــــــــــــــای گلـــــــرخانم نصیبم جز غم و رنـــج و خطر نیست دمی آرام و راحت نـــــــــــــــــــدارم کنارم شاهد صــــــاحب نصر نیست نوایــــــم بینـــــــــوایی نغمه ام غم کلامم نغز و شعرم بی اثـــر نیست محبت رخنه در جانـــــــم نمودستمرا از جان و از هستی خبـــرنیست درخت زندگی بر میدهــــــــــد غــم ولیکن نخل شـــادی بــــارور نیست شتابان کــــــــــــاروان عمر مـا رفت اثر زین کاروان در رهگـــــــذر نیست صفای دل مقــــــــــــــــــام معنویت به جاه و منصب و تاج و کـمر نیست دلی کــــــــز عشق جانـانی بسوزد بفکر ثروت و در و گـــــــــــهر نیست سخن گفتن ز مال و جان و هستی کلام عاشق خونین جگــــــر نیست پس از یک عمر رنج و درد صــــــابر بدنیای محبت نامـــــــــــــور نیست [ سه شنبه ۱۳۸۸/۱۱/۱۳ ] [ 0:6 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
