سخن روز

پيوندهای روزانه

هوالمعز

من ازقبیله ی عشقم نه شاعرم نه ادیب            کلام من سخن آتشین من است

نامم حسین فامیلم حماسیان تخلصم (صابرکرمانی) پدرم مرحوم حاج حبیب الله تولدم روز دوشنبه دوم شعبان هزاروسیصد وچهل وچهار هجری مطابق با بیست وشش بهمن هزاروسیصد وچهارشمسی در نقاشی ونویسنگی وشعر وشاعری وعلوم ماوراالطبیعه استعدادی داشته ودارم ودرعرفان وتصوف وروانشناسی مطالعاتی کرده ومی کنم در فلسفه ادیان ومذاهب اهل تحقیقم آثاری به چاپ رسانده ام وکتبی تالیف وتصنیف کرده ام اگر موفق شوم به چاپ میرسانم

 

                 نشاط بخش دلم یار نازنین من است

                                                   نوای عشق درون ناله ی حزین من است

                 من ازقبیله ی عشقم نه شاعرم نه ادیب

                                                   کلام من سخن آتشین من است

                 مگو به من که نگویم سخن که نغمه ی دل

                                                   ترانه وغزل وشعردل نشین من است

                 اگر چه نیست مرا مال وگنج وگوهر و زر

                                                   که شعرنفروروان گوهر ثمین من است

                 به غیرمهرومحبت بکس نبستم دل

                                                   فدای مهر ومحبت دل غمین من است

                 روان زتن برووجسم واین بدن فانی است

                                                   باصل مبدا وروزجزا یقین من است

                 چو جان زعالم امرست و تن ز توده ی خاک

                                                   بقای روح وروان روشن و مبین من است

                 مبین مطابق ایمان بودبگردد جمع

                                                   که دل زمبدا غیب وولا امین من است

                 نوای صابر و شعر و ترانه اش شیواست

                                                   بگفت گرگ اجل در ره و کمین من است

 

                                                             صــــــابـــــر کـــــرمـــــانــــــــــی 

[ پنجشنبه ۱۳۸۷/۱۱/۱۷ ] [ 11:13 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت