|
| ||
|
سخن روز |
آرامش دل می طلبی رو به خدا کن از خویش جدا دامن این نفس رها کن
از خلق جهان هیچ توقع نتوان داشت از درگه حق حاجت خود را تو روا کن
جرم است کنی دوستی با آدم نادان بنما حذر و ترک ریا ، مهر و وفا کن
صحرای جنون پر شده از شور مجانین مجنون صفتان را بنگر شور به پا کن
"لاحول ولا قوه الا" همه دم گو قوت ز خدا باشد ترک من و ما کن
جز صدق و صفا نیست کلید در توفیق با اهل ولا نغمه سرا صدق و صفا کن
سوزان ز شرار هوس آز نباشی چشم خرد و دیده دل روشن و وا کن
بگریز تو از آدم خودخواه و هوس باز کم در قفس تنگ جهان چون و چرا کن
منظومه شمسی به مثل دانه ارزن در جمع چنین خلقتی رو سوی خدا کن
چون هستی مطلق نبود قابل توصیف در خویش فرو رفته از خویش ندا کن
صابر سخنی در خور فهم همگان گو رو سوی دل و جانب سلطان ولا کن
برچسبها: غزلی منتشر نشده از استاد صابر کرمانی [ سه شنبه ۱۳۹۵/۰۶/۱۶ ] [ 19:33 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
