|
| ||
|
سخن روز |
هنـــوز عمــق وجـــودم ز غصـه نالان است
هنــوز آتــش هجرش به سیـنه پنهان است چگــونه محـــو و فرامــوش میشــود . هرگز که نیمه شب ز فراقش دو دیده گریان است تـو خـود گـواه مــن وعـشـق و نامــرادیــهــا دلیــل خستــگی ام این زمان فــراوان است به زلــف و باد . نظـــر کن مـگــر شـوی آگه چگـــونه خـــاطر من درهـم و پریشان است به میکــده اثــری نیــست از مـی وســاقی خمــوش باش که این دور. دور حرمان است چـــرا چـــرا زنـــم از درد پـاســخی نــبــــود خــــداخــدا ســخن این وجـــود پـژمان است بخــلــوت دل خــــود آه میـــکشــم .هیــهـات چــگـونه رفـت ز دسـتم که عقل حیران است امیــد و عشــق و مــراد و خـــدای من بودی به نزد من سخنش چون کلام سـبحان است چـــرا؟ کـه وصــل بحـــق صــابــر زمان بودی هــما همــیشه بیــادش چنین غزلخوان است در شب چهارمین سال در گذشت جناب صابر کرمانی سروده شد برچسبها: مطالب پراكنده [ دوشنبه ۱۳۹۰/۱۱/۱۷ ] [ 15:47 ] [ اهل نیاز ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
