|
| ||
|
سخن روز |
بلبلِ دل شیدا نغمه خوان و گویا بود لا اله الا هو از نسیمِ نوروزی لاله ها فرح زا بود لا اله الا هو هر طرف که خم می شد شاخه درختِ بید شاخ و برگ گویا بود لا اله الا هو زیر و بم در این عالم، قطره قطره آب و نم جوی و نهر و دریا بود لا اله الا هو قمری و دگر طوطی، صلصل و همای عشق نغمه خوان و شیدا بود لا اله الا هو هم جماد و هم حیوان، هم نبات و هم انسان ذکرشان ز مولی بود لا اله الا هو عارفِ جهانِ حق ناظر است و هم ذاکر او رها ز سودا بود لا اله الا هو هر چه در جهان باشد ظاهر و نهان باشد سیر او به بالا بود لا اله الا هو می شود روان روشن از تجلیِ جانان روح و جان توانا بود لا اله الا هو سالکِ صراطِ عشق صابرِ خدابین است خوش کلام و شیوا بود لا اله الا هو برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۷۷۵ [ پنجشنبه ۱۳۹۷/۰۷/۱۲ ] [ 19:7 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
