|
| ||
|
سخن روز |
ما سَر و جان، در هوایِ وصلِ جانان داده ایم هستی خود را ز کف بس سهل و آسان داده ایم پایمالِ غصه و رنجیم در دنیای هجر مهرِ جانان را خریدیم و سر و جان داده ایم با همه خلقِ جهان صلحیم و در پیکارِ نفس ما به عقل خرده بین و نفس، فرمان داده ایم در دلِ ما آتش عشقی فروزان شعله ور جان به راهِ عشقِ آن سلطانِ خوبان داده ایم ما پریشانیم گر جمعیم گر تنها شدیم دل به پیچ و تابِ آن زلفِ پریشان داده ایم ما به راهِ هجر و رنج و نامرادی صابریم ترکِ هستی کرده ایم و جان به جانان داده ایم برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۵۹۸ [ پنجشنبه ۱۳۹۷/۰۷/۱۲ ] [ 18:53 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
