سخن روز

پيوندهای روزانه

در خراباتِ مُغان رطلِ دمادم می زنم

پشت پا بر غصه و اندوهِ عالم می زنم

جام بگرفتم به کف از همتِ پیرِ مغان

دم ز مهرِ رهبرِ پیرِ مکرم می زنم

نغمه سازِ مرا با گوشِ هوشِ جان شنو

خوش به مضرابِ هنر گه زیر و گه بم می زنم

پای کوبان دست افشان ساغرِ صهبا زدم

طعنه بر اسکندر و بر مسندِ جم می زنم

فانی فی اله گردیدم ز فیض و لطفِ عشق

دم ز ذکرِ ذاتِ غیب و اسمِ اعظم می زنم

سالکِ وادی عشق و رهرو کوی دلم

از ولای شهریارِ مُلکِ دل دم می زنم

صابرِ کرمانی روشندل و وارسته ام

کوسِ عشرت بر سرِ اندوه و ماتم می زنم


برچسب‌ها: کاروان شعر, غزل شماره ۵۶۱
[ جمعه ۱۳۹۷/۰۷/۰۶ ] [ 22:21 ] [ آذر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت