سخن روز

پيوندهای روزانه

به باغِ عشق من آن بلبلِ خوش الحانم

به بوستانِ هنر روز و شب غزلخوانم

کسی نبود که مستم کند به نیم نگاهی

کسی نبود که آتش زند به خرمنِ جانم

کسی نبود که گوید تو از کدام دیاری

کسی نگفت چه شوری بود به روح و روانم

کسی خبر نشد از رنجِ بی کرانه عشقم

کسی نگفت چرا خسته دل، پریشانم

ز یُمنِ همتِ پیرِ مغان شدم سرمست

شرابِ ناب بنوشم ز لطفِ جانانم

ز شورِ عشق و جنون، عاشقی وفاکیشم

به راهِ معرفتِ دوست، اهلِ عرفانم

اگر چه صابر مستم ولیک شام و سحرگه

رسد به گوشِ فلک شورِ عشق و افغانم


برچسب‌ها: کاروان شعر, غزل شماره ۵۶۰
[ جمعه ۱۳۹۷/۰۷/۰۶ ] [ 22:18 ] [ آذر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت