|
| ||
|
سخن روز |
گوهری بودم، در چشمِ خسان خوار شدم در کمندِ غمِ ایّام گرفتار شدم روز و شب غوطه ورم غوطه ورِ بحرِ خیال موجِ بی لنگر این قلزمِ ذخّار شدم بسکه دیدم ز زن و مرد جفاکاری و جور از همه خلقِ جهان یکسره بیزار شدم خدمتِ پیرِ مغان را ز دل و جان کردم لایقِ خدمت آن مونسِ ابرار شدم گوشه میکده عشق مکان بگرفتم مست و لایعقل از آن باده سرشار شدم شمع سان سوختم و قطره صفت آب شدم تا که در عالمِ دل محرمِ اسرار شدم سینه ام مخزن رازست و دلم منبعِ عشق رستم از بندِ خودی واصلِ دیدار شدم از نسیمِ کرم و لطف و عنایت همه شب همدم و همنفسِ یارِ وفادار شدم صابرم نغمه دل شعرِ روانم باشد مرغ ِ خوش نغمه گلزارِ رُخِ یار شدم
برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۴۳۳ [ جمعه ۱۳۹۶/۰۸/۱۲ ] [ 12:10 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
