|
| ||
|
سخن روز |
آمد زمان عیش و طرب ای خجسته فال هرگز مباد بهر تو رنج و غم و زوال
ای شهریار باطن و ای یار بی قرین
رویت چو شمس انور و ابروی تو هلال
تبریک و تهنیت به تو گویم ز جان و دل
جشنت خجسته عمر تو باقی هزار سال
گویم دعا به فر و شکوهت به صبح و شام
بنشین تو بر اریکه آزادی و جلال
هستم امیدوار ز لطف ولی عصر
بر لوح خاطرت ننشیند غم و ملال
بنشسته ای به تخت جلال و علو و قدر
با فر و جاه و معدلت و عزت و کمال
در آسمان حسن صفا از فروغ عشق
تابنده باد روی تو ای مهر بی مثال
صبح وصال شادی و عیش و صفا کنیم
بگذشته شام هجر و بود موسم وصال
یا صاحب ولایت شمسیه از ازل
بنما نظر به من که بود در دلم کلال
صابر غزلسرا شده در گلشن ادب
باشد ز شوق خوشدل و سرمست و اهل حال برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره 352 [ شنبه ۱۳۹۵/۰۵/۲۳ ] [ 21:44 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
