|
| ||
|
سخن روز |
مست و خراب باده گلفام گشته ایم آسوده دل ز غصه ایام گشته ایم
دبدیم خاص و عام مقید به شهرتند
از نام هم گذشته و بدنام گشته ایم
خو کرده ایم با دل دیوانه روز و شب
فارغ ز فکر اول و فرجام گشته ایم
جز شور عشق در سر پر شور ما نبود
پیمانه نوش و هم نفس جام گشته ایم
چیزی نگشت مایه آرام جان ما
در پنجه محبت دل، رام گشته ایم
ممنون ز دیده ایم، ز دل می برد ملال
گریان، رها ز وحشت و آلام گشته ایم
صابر شدیم و با خبر از راز دوستی
با فکر دوست ساکت و آرام گشته ایم برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره 600 [ جمعه ۱۳۹۵/۰۴/۰۴ ] [ 21:17 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
