|
| ||
|
سخن روز |
به تمنای تو از هستی و جان می گذرم طالب وصل توام از دو جهان می گذرم
زاهدا روضه رضوان به تو باد ارزانی
من دیوانه دل از حور و جنان می گذرم
می زنم مهر خموشی به دهن از غم عشق
از کلام و سخن و نطق و بیان می گذرم
عاشقی غمزده و دلشده ای سوخته ام
شکر لله،ز جهان گذران می گذرم
نیستم عاشق و دلباخته سرو قدان
از قد و قامت چون سرو روان می گذرم
صابرم با غم عشق تو دلم انس گرفت
از نشاط و خوشی و عیش نهان می گذرم برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره 492 [ یکشنبه ۱۳۹۵/۰۲/۰۵ ] [ 20:41 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
