|
| ||
|
سخن روز |
یاد تو همنشین دل زار من بود لطفت طبیب این دل بیمار من بود
تنها اگر بگوشه تنهاییم چه باک
دست نوازش تو،پرستار من بود
آلوده دامنم من و آلوده نیستم
پاک از گناه دامن پندار من بود
در کوی می فروش مقیمم تمام عمر
لبریز باده،ساغر سرشار من بود
موج محبت است عیان از نگاه من
دریای اشک چشم گهربار من بود
شعرم کلام عشق و نوایم نوای دل
حرفم بیان رنج دل زار من بود
داغ جنون به سینه و غم غمگسار جان
شب زنده دار دیده بیدار من بود
بی همزبان و غمزده و جانفدای دوست
بودم همیشه،درد و بلا،یار من بود
صابر شدم ترانه عشق است نغمه ام
در دل مقیم،یار دل آزار من بود برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره 268 [ پنجشنبه ۱۳۹۴/۱۱/۲۲ ] [ 22:16 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
