|
| ||
|
سخن روز |
هر که گوید می شناسم این شناسایی نشد هر که گوید چشم من بازست،بینایی نشد
هر که گوید خوانده ام فقه و اصول و فلسفه
قیل و قال و بحث و استدلال،دانایی نشد
هر که گوید میگدازم در شرار عشق دوست
تا اثر ظاهر نگردد،عشق و شیدایی نشد
خط و خال و حسن و رنگ و مو نقوش ظاهرست
تا نباشد جذبه،روی و موی زیبایی نشد
تا شرار عشق سوزان در دلی آتش نزد
دل بسان لاله سوزان صحرایی نشد
عاشقان را چاره ای نبود،بغیر از سوختن
چون علاج عشق دل صبر و شکیبایی نشد
رازها در آن و روح و فکر باشد،بی گمان
غمزه و ناز و ادا،حسن و دل آرایی نشد
در جهان لیلی وشان از عاشقان دل برده اند
هیچکس چون صابر مجنون سودایی نشد برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره 219 [ دوشنبه ۱۳۹۴/۱۱/۱۹ ] [ 19:58 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
