|
| ||
|
سخن روز |
جاهل نادان، به سوز جان ما خندد چرا بر شرار این دل سوزان ما خندد چرا کار او خوابیدن و خوردن بود مانند گاو بی خبر بر دیده گریان ما خندد چرا داغ عشق دوست بر پیشانی ما خورده است او بر این شور و غم و افغان ما خندد چرا جرم ما اینست بیرونیم، از این اجتماع او به رنج و درد بیدرمان ما خندد چرا کار کودک خاک بازی باشد و جنگ و گریز طفلِ نادانست و بر پیمان ما خندد چرا شد یقینم کار ما آخر به رسوایی کشد او بر این احساس پاک جان ما خندد چرا از کلام و از اشاره، از نگاه و از سخن می شوم آگه، بر این عرفان ما خندد چرا [ چهارشنبه ۱۳۸۷/۱۲/۰۷ ] [ 23:51 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
