|
| ||
|
سخن روز |
ساقیا از مکرمت امشب مرا سرمست کن خسته گشتم خسته تر از پیشتر رحمی نما ساقی کیست: آنکه که نشئه مستیش در ذرات روح و جان هستی جهان و جهانیان است. میخانه کجاست: قرب وصال او و بزم معرفت و جلال و عرصۀ حُسن و جمال او ... او کیست: من عاجزم ز گفتن و خلق از شنیدنش. پیمانه نوشان از دم صبح ازل تا پایان شام ابد از آن می مینوشد و سرمست و خرابند. بیخبران را راهی به آن عالم عشق حقیقی و جهان بیخودی نیست. هرکه لبی تر کرد از آن باده تا روز قیامت به هوش نیاید: من لبی تر کرده ام از بادۀ جانسوز عشق بی جهت مجنون عشق و مست و شیدا نیستم
[ شنبه ۱۳۸۸/۰۲/۰۵ ] [ 14:49 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
