|
| ||
|
جذبه باشد پرتوی از نورِ عشق این جنون باشد اثر از شورِ عشق مولوی را عشق، مستِ یار کرد مولوی را عشق برخوردار کرد شمسِ تبریزی جمالِ عشق بود ماه و مهر بی زوالِ عشق بود عشق، حافظ را ز خود بیخود نمود تا که آرام و توانش را رُبود عشق در ذراتِ جان صابرست عشق نورِ کهکشان و اخترست ابیاتی از مثنوی "نور باطن" از "کاروان شعر" [ دوشنبه ۱۳۹۲/۰۸/۰۶ ] [ 21:41 ] [ آذر ]
|
||
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||