|
| ||
|
سخن روز |
ما راست اتصالِ دل و انفصال نیست امواجِ فکر را به جز از اتصال نیست عاشق که محوِ عشق شد و پایمالِ غم بیدل ز هجر و خرم و شاد از وصال نیست پابندِ دامِ عشق به هر جا نهد قدم آسوده از تزلزلِ فکر و خیال نیست من سالها اسیرِ کمندِ محبتم آرامشی برای دلِ پُرملال نیست آنکس که رهسپارِ رهِ نیستی بود محوِ فناست در هوسِ شور و حال نیست صد نکته هست غیرِ لبِ لعل و چشمِ مست هر لالهروی، صاحبِ حُسن و جمال نیست باید که جذبهای بود و دلبری کند دل بیقرارِ روی خوش و خط و خال نیست برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۱۳۲ [ پنجشنبه ۱۴۰۳/۱۲/۱۶ ] [ 21:42 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
