|
| ||
|
سخن روز |
ته جرعهکشِ پیرِ خراباتِ مغانم آرامدل از جانبِ آن جانِ جهانم از اَمرِ ولی رهروِ راهِ ملکوتم ذکرِ علی و آل علی، وردِ زبانم باشد به سماواتِ ولا سیرِ عروجی با شهپرِ عرفان و ولا، پرزده جانم خاکِ قدمِ یار بود سرمه چشمم نامِ خوش او ذکرِ دل و شهدِ دهانم تسلیم به امرش شدم و هیچ نگفتم تا ساغر و پیمانه دهد پیرِ مغانم هو حق علی از عالم بالا بشنیدم پرواز به لاهوت کند مرغِ روانم علم و عمل و شیوه اخلاص طلب کن این است کلامِ دل و اندرز و بیانم صابر ثمر از عمرِ گرانمایه چه بردی کمتر بنما شکوه که زار و نگرانم برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۵۵۶ [ سه شنبه ۱۴۰۳/۱۰/۱۸ ] [ 20:32 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
