سخن روز

پيوندهای روزانه

صنما گریزپائی، به بَرَم دمی نیائی
تو نگار پُر ادائی، تو عزیز و دلربائی
من بی‌قرار زارم، به کمندِ غم دچارم
تو قراربخش جانی، تو تجلی خدائی
من ناتوان اسیرم، ز جهان و عمر سیرم
تو خدای مُلکِ عشقی، تو امیرِ مه‌لقائی
من بی‌دل و پریشان، شده‌ام غمین و حیران
شده چهره‌ات درخشان، تو جمالِ کبریائی
من خونجگر غمینم، ز فراق و غم حزینم
تو کجا به فکرِ حالِ من بی‌کس و گدائی
من جانفدای فانی، سر و جان نثار کردم
که شهید عشقِ حق را ز کرم تو خون‌بهائی
بزند ترانه صابر، که توئی ولیِّ قادر
به جهانِ آفرینش تو امام و رهنمائی


برچسب‌ها: کاروان شعر, غزل شماره ۷۷۸
[ شنبه ۱۴۰۳/۱۰/۱۵ ] [ 23:11 ] [ آذر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

                صابر کرمانی
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت