|
| ||
|
سخن روز |
ماهِ تابانِ برجِ زیبائی مینمائی بسی دلآرائی دلِ عاشق ز آتشِ عشقت گشته چون لالههای صحرائی ای خداوندِ مُلکِ حُسن و جمال بر تو زیبد جمال و زیبائی هر که بیند فروغِ رویت را میکند عاشقی و شیدائی از تو در بوستان و گلشنِ ناز سرو آموخت درسِ رعنائی هر که بیند تو را شود مجنون مظهرِ آن و حُسنِ لیلائی از فراقِ تو صابرِ بیدل بنهد سر به کوی رسوائی برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۷۸۰ [ شنبه ۱۴۰۳/۱۰/۰۸ ] [ 16:5 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
