|
| ||
|
سخن روز |
یک دم ز غم و رنجِ جهان شاد نبودم در قیدِ قفس بودم و آزاد نبودم زین گردشِ ایام که غارتگرِ عمر است یک دم نشدم فارغ و دلشاد نبودم شیرین دهنان دلبری آغاز نمودند افسوس من غمزده فرهاد نبودم هر لحظه ز اندوهِ غمی غمزده گشتم آزاد ز بندِ غمِ صیاد نبودم در لوحِ ضمیرم رخِ آن یار عیان بود بی بهره از آن، حُسنِ خداداد نبودم دلسوخته در دشتِ جنون خانه گرفتم سرمست و خرابم ز می، آباد نبودم دیدم روشِ اهلِ جهان شید و فریب است هم مسلکِ این مردمِ شیاد نبودم دیوانه دلم شهره شدم، صابرِ مجنون هم مبحثِ هر عاقل و فرساد نبودم برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۴۴۹ [ چهارشنبه ۱۳۹۸/۰۸/۰۸ ] [ 17:56 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
