|
| ||
|
سخن روز |
ز بس که درد کشیــدم به درد خــو کردم به دل شکایت از آن یار فتنه جـو کردم زمام عمر مرا دست عشق سخت گرفت به کـــوی عشق بت گلعـــذار رو کردم به هــر کجا که نهادم قـدم ز شــور جنون تو را در عالم احساس، جستجو کردم تو آرزوی منی ای عــزیـــز مصــــر وجـــود وصــال روی تــو را، هـــر دم آرزو کردم نکـــو خصـــال و نکـــو حـال و نیک کردارم به کوی بادهکشان خویش را نکو کردم به نام و ننگ و هوس پا زدم ز سرمستی به راه عشـــق رُخـت تـــرک آرزو کردم زمــانه صــابـــر دلخسته را پـــریشان کرد ســرود نغمـه که با رنـج و درد خـــو کردم برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۴۲۲ [ پنجشنبه ۱۳۹۸/۰۵/۳۱ ] [ 20:38 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
