|
| ||
|
سخن روز |
به یاد روی تو هر دم ترانه ساز شدم چه دولتی است غمِ عشق بی نیاز شدم ترانه و غزلم نغمه امیدِ دل است به راهِ مهر و وفا رند و پاکباز شدم به بزمِ مردمِ بیگانه می روی ای دوست ز جورِ مردمِ بیگانه، اهلِ راز شدم بهار عشق و امید و نشاط و شادی و عیش توئی توئی که ز مهرت ترانه ساز شدم ز خود تهی شدم و پُر شدم ز یادِ رخش که محرمِ حرمِ یارِ دلنواز شدم ز عشقِ مونسِ جان صابرِ غزلخوانم به سلکِ مردم آزاده، اهلِ راز شدم برچسبها: کاروان شعر, غزل شماره ۴۳۶ [ سه شنبه ۱۳۹۸/۰۵/۲۹ ] [ 20:31 ] [ آذر ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] [Google+] | ||
